Zawał serca – objawy i pierwsza pomoc
Zawał serca to obecnie jedna z najczęstszych przyczyn zgonów, ponieważ w większości przypadków pacjenci zbyt późno otrzymują niezbędną pomoc. Szybkie rozpoznanie pierwszych objawów zawału i podjęcie właściwych czynności może uratować życie osoby, u której wystąpił charakterystyczny ból w klatce piersiowej. To jedna z najczęstszych dolegliwości zwiastujących atak serca.
Do zawału serca dochodzi zwykle wskutek nieleczonych chorób układu krążenia, związanych z miażdżycą, nadciśnieniem tętniczym i wieloma innymi schorzeniami cywilizacyjnymi. Sprawdź, jakie są najczęstsze przyczyny zawału serca i jak rozpoznać jego pierwsze objawy. Podpowiadamy w jaki sposób pomóc osobie w stanie zagrożenia życia przy ataku serca.
Z artykułu dowiesz się:
- Jakie czynniki zwiększają ryzyko zawału serca?
- Jakie są najczęstsze objawy zawału serca?
- Jak udzielić pierwszej pomocy w przypadku stanu niedokrwienia mięśnia sercowego?
- Jak wygląda diagnostyka zawału serca?
Zawał serca – najczęstsze przyczyny ataku serca
Zawał serca to stan zagrożenia życia – bez odpowiedniej pomocy przedmedycznej i lekarskiej pacjent nie ma zwykle szans na przeżycie. Jeśli podejrzewasz, że u danej osoby mógł wystąpić atak serca, w pierwszej kolejności wezwij karetkę pogotowia ratunkowego, dzwoniąc na numer 112.
Czym jest zawał mięśnia sercowego?
Zawał serca to stan niedokrwienia, którego skutkiem jest martwica mięśnia sercowego. Dochodzi do niego, gdy do serca nie dopływa odpowiednia ilość krwi z tętnic wieńcowych. Zwykle główną przyczyną zawału jest pęknięcie blaszki miażdżycowej, znajdującej się w tętnicy wieńcowej. Od razu po pęknięciu blaszki, wokół niej zaczyna się tworzyć skrzep z trombocytów oraz włóknika – to właśnie on powoduje zablokowanie światła tętnicy i uniemożliwia swobodny przepływ krwi do mięśnia sercowego.
Wówczas komórki mięśnia sercowego (tzw. kardiomiocyty) nie otrzymują właściwej ilości tlenu oraz niezbędnych substancji odżywczych. Przez niedokrwienie dochodzi do zaburzeń w ich kurczeniu się, a następnie do ich rozpadu. Ostre niedokrwienie mięśnia sercowego jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia, ponieważ znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia zawału serca.
Do stanu niedokrwienia może dojść również w wyniku dysproporcji pomiędzy zapotrzebowaniem mięśnia na tlen, a jego podażą. Zdarza się to np. w przypadku arytmii serca i wielu innych schorzeń układu krążenia.
Przyczyny zawału serca – dlaczego dochodzi do stanu niedokrwienia?
Czy wiesz, jakie czynniki zwiększają ryzyko zawału serca? To nie tylko choroby układu sercowo-krążeniowego, ale również niezdrowy tryb życia. Wśród najczęstszych przyczyn występowania stanu niedokrwienia mięśnia sercowego lekarze wymieniają:
- miażdżycę,
- chorobę niedokrwienną serca (choroba wieńcowa),
- otyłość,
- nadciśnienie tętnicze,
- wysokie stężenie cholesterolu oraz trójglicerydów we krwi,
- niedobór witamin z grupy B,
- przerost lewej komory serca,
- przemęczenie i przewlekły stres,
- siedzący tryb życia i niski poziom aktywności fizycznej,
- palenie papierosów.
Coraz częściej lekarze wskazują, że zawał serca może być skutkiem długotrwałego stresu, depresji i życia w ciągłym napięciu. Badania pokazują, że osoby cierpiące na przewlekłe stany lękowe oraz depresję znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka incydentu wieńcowego. Nie należy więc bagatelizować zdrowia psychicznego, również w kontekście powikłań fizycznych.
Na zawał narażeni są także ci, u których w rodzinach występowały przypadki ataku serca oraz pacjenci po przebytym zawale. Warto wiedzieć, że jeśli już raz doszło do niedokrwienia mięśnia sercowego, istnieje ryzyko ponownego incydentu. Żeby tego uniknąć, należy zmienić swój styl życia. Lekarze zalecają ograniczenie spożycia tłuszczów zwierzęcych i zwiększenie ilość świeżych warzyw, owoców oraz ryb w diecie. Ważna jest także regularna aktywność fizyczna – na miarę swoich możliwości. Pacjenci powinni przestrzegać zaleceń lekarza i przyjmować przepisane leki.
Zawał serca – objawy ataku serca
Charakterystyczny ból w klatce piersiowej, promieniujący w stronę lewego ramienia, lewego barku lub żuchwy, jest najczęstszym objawem kojarzącym się z zawałem serca. Nie zawsze jednak udaje się go w pierwszej chwili powiązać z atakiem. Z tego powodu niedokrwienie serca może być źle rozpoznane, co przedłuża oczekiwanie na odpowiednią pomoc. Właśnie dlatego warto znać również pozostałe symptomy, które mogą wskazywać na niedokrwienie mięśnia sercowego. Są to głównie:
- kołatanie serca
- ucisk w klatce piersiowej,
- uczucie pieczenia w okolicy mostka,
- duszności,
- nadmierne pocenie,
- bladość skóry,
- uczucie lęku i/lub atak paniki,
- nudności i wymioty,
- wyższa temperatura ciała,
- ogólne osłabienie organizmu.
Co ciekawe, u kobiet i diabetyków mogą wystąpić nietypowe objawy zawału serca. Są to nieco inne dolegliwości niż ból w klatce piersiowej czy zaburzenia rytmu serca. W niektórych przypadkach zawałowi towarzyszą:
- ból brzucha,
- zawroty głowy,
- nagły ból i osłabienie mięśni,
- kaszel,
- uczucie zmęczenia,
- dyskomfort odczuwany w okolicach serca.
Cichy zawał serca – co warto o nim wiedzieć?
Zdarza się, że zawał serca daje tak nietypowe objawy, iż pacjent może nie być świadomy, że właśnie go przechodzi. Najczęściej odczuwa wówczas osłabienie, zaburzenia równowagi, nudności oraz dolegliwości żołądkowe, co przypisuje zatruciu pokarmowemu lub chwilowemu pogorszeniu samopoczucia. Tzw. przechodzony zawał serca często bywa groźniejszy niż w przypadku wystąpienia charakterystycznych objawów. W takich sytuacjach chory lub jego bliscy bardzo rzadko wzywają karetkę pogotowia, co może doprowadzić do zatrzymania krążenia i zgonu pacjenta.
Cichy zawał serca pozostawia również trwałe ślady w organizmie. Po uszkodzeniu mięśnia sercowego powstaje blizna, którą może rozpoznać lekarz, analizując zapis EKG. Również rezonans magnetyczny (MR) pozwala ocenić stan serca po przebytym zawale.
W przypadku podejrzenia zawału serca (tzw. cichego zawału) w przeszłości jak najszybciej skonsultuj się z lekarzem. Specjalista przeprowadzi badania, oceni pracę serca i udzieli wskazówek odnośnie ewentualnego leczenia. Pamiętaj – osoby, które nie wiedzą, że przeszły zawał, są w znacznie większym stopniu narażone na kolejne ataki serca.
Zawał serca – pierwsza pomoc
Już wiesz, że w przypadku zawału serca, kluczowa jest pierwsza pomoc, jaką pacjent otrzyma, zanim na miejsce dojedzie pogotowie ratunkowe. Jak postępować, jeśli zauważysz, że osoba w Twoim otoczeniu prawdopodobnie przechodzi zawał?
- Zadzwoń na 112 i wezwij pogotowie ratunkowe – zawsze odpowiadaj na pytania dystrybutora i stosuj się do jego poleceń.
- Jeśli możesz nawiązać kontakt z chorym – poproś go o przyjęcie pozycji półsiedzącej na stabilnym podłożu. Zapewnij mu dostęp do świeżego powietrza i odpowiednie podparcie pleców.
- Nie podawaj choremu żadnego jedzenia ani picia – wyjątek stanowi aspiryna (kwas acetylosalicylowy), który hamuje postęp martwicy serca.
- Nie panikuj – spokojnie rozmawiaj z osobą, która przechodzi zawał i staraj się ją uspokoić. To ułatwi oddychanie i obniży poziom stresu.
- Nie zostawiaj chorego – bądź przy nim aż do przyjazdu zespołu pogotowia ratunkowego.
Jeśli pacjent nie oddycha, konieczne będzie prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) aż do przyjazdu karetki lub powrotu oddechu u chorego. Pamiętaj, że zawsze pierwszym krokiem jest wezwanie pogotowia. Ułóż pacjenta na plecach, na płaskim podłożu i odchyl jego głowę w tył, by udrożnić drogi oddechowe. Splecione dłonie (jedna na drugiej) połóż na dolnej połowie mostka i przy wyprostowanych ramionach uciskaj klatkę piersiową na głębokość ok. 5-6 cm. Wykonuj serie po 30 uciśnięć i dwa oddechy ratownicze – przerwa pomiędzy seriami uciśnięć (oddechy) nie powinna być dłuższa nić 5 sekund. Jeśli w okolicy znajduje się defibrylator AED, skorzystaj z niego – to pomoże sprawniej przeprowadzić RKO.
Osoby, które nie czują się pewnie w zakresie RKO, powinny ściśle trzymać się instrukcji przekazywanych przez operatora numeru alarmowego. Dyspozytorzy są przeszkoleni do udzielania prostych i skutecznych wskazówek, dlatego nigdy nie rozłączaj się jako pierwszy.
Czym jest tzw. złota godzina?
Przy zawale serca ogromną rolę odgrywa czas – im dłużej chory lub osoba z otoczenia zwleka z wezwaniem pomocy, tym maleją jego szanse na przeżycie. W przypadku zawału serce przestaje prawidłowo pompować krew, a niedotlenienie mózgu może prowadzić do nieodwracalnych zmian już po kilku minutach. Każda chwila niedotlenienia powoduje też postęp martwicy w obszarze mięśnia sercowego.
Terminem „złota godzina” określa się pierwszą godzinę od wystąpienia bólu w klatce piersiowej lub pojawienia się innych objawów. Pacjenci, którym udało się pomóc w ciągu złotej godziny, mają najlepsze rokowania i przy odpowiednim postępowaniu, mogą przeżyć jeszcze wiele lat. Szybkie i skuteczne przywrócenie przepływu krwi przy zwężeniu lub zamknięciu światła tętnicy wieńcowej znacząco ogranicza zakres martwicy mięśnia sercowego. Z tego względu im sprawniej chory otrzyma pomoc, tym większa szansa, że serce zachowa swoją funkcję pompującą.
Diagnostyka zawału serca
Zawał (potocznie atak) serca potwierdza lekarz po przebadaniu pacjenta, który przybył na izbę przyjęć i zgłasza silny ból w klatce piersiowej. Na początku zazwyczaj stawia rozpoznanie OZW, czyli ostrego zespołu wieńcowego, co jest bezpośrednią przyczyną niedokrwienia serca. Kieruje wówczas chorego na badania – EKG, morfologię krwi oraz oznaczenie poziomu kreatyniny i troponiny w surowicy krwi. EKG powinno zostać wykonane w ciągu 10 minut od zgłoszenia się pacjenta do placówki medycznej lub jeszcze wcześniej – przez zespół ratownictwa medycznego w karetce.
Elektrokardiografia to bezpieczna i nieinwazyjna metoda, która umożliwia zarejestrowanie elektrycznej aktywności serca. W przypadku zawału typowe zmiany obejmują uniesienie odcinka ST (w zawałach STEMI – ST elevation myocardial infarction) lub inne zaburzenia rytmu i przewodnictwa, które mogą świadczyć o uszkodzeniu mięśnia sercowego. Uniesienie odcinka ST w elektrokardiogramie może w tej sytuacji oznaczać zamkniętą tętnicę wieńcową i stanowi wskazanie do zabiegu koronarografii oraz angioplastyki balonowej.
Przy prawidłowym położeniu odcinka ST, lekarz skieruje pacjenta na dodatkowe badania. W większości przypadków taki wynik oznacza, że tętnica wieńcowa nie jest całkowicie zamknięta, a jedynie zwężona. Jeśli więc niedokrwiony rejon nadal otrzymuje określoną ilość krwi, personel medyczny ma więcej czasu na działanie.
Oznaczenie stężenia troponiny – dlaczego jest ważne?
Równolegle z badaniem EKG zlecane są badania laboratoryjne krwi, które mają wykryć tzw. markery martwicy mięśnia sercowego. Najważniejszym z nich są troponiny (troponina I i T). Zaczynają one rosnąć już po 3-4 godzinach od wystąpienia zawału, a podwyższony poziom może utrzymywać się nawet do 10 dni. Uznaje się je za najważniejszy wskaźnik uszkodzenia mięśnia sercowego. Z tego względu nawet jeśli EKG nie budzi zastrzeżeń, zawał serca można rozpoznać na podstawie wysokiego stężenia troponiny.
Podsumowanie
Stan niedokrwienia mięśnia sercowego stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, dlatego należy jak najszybciej wezwać karetkę pogotowia. Chory powinien przyjąć pozycję półsiedzącą i w spokoju oczekiwać na przybycie medyków.
Co warto zapamiętać?
- Do zawału serca przyczyniają się głównie choroby, takie jak miażdżyca, choroba wieńcowa, otyłość, nadciśnienie tętnicze i wysokie stężenie cholesterolu we krwi.
- Zawał serca objawia się głównie silnym bólem w klatce piersiowej promieniującym w kierunku lewego ramienia, jednak mogą towarzyszyć mu również inne dolegliwości.
- Przy podejrzeniu zawału należy niezwłocznie wezwać pomoc medyczną, dzwoniąc na numer 112.
- Jeśli dojdzie do zatrzymania oddychania lub krążenia, należy jak najszybciej podjąć resuscytację krążeniowo-oddechową i kontynuować czynności do przyjazdu lekarza.
- Po przebytym zawale konieczna jest zmiana stylu życia na zdrowszy oraz przyjmowanie zaleconych leków, by zmniejszyć ryzyko wystąpienia kolejnego ataku serca.
Źródła
- J. Gorgol, L. Poloński, Droga do nowoczesnego leczenia zawału serca — jakie były początki, gdzie jesteśmy obecnie?, „Choroby Serca i Naczyń”, 2017, t. 14, nr 4, s. 194-200.
- Grupa Robocza Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) do spraw postępowania w ostrym zawale serca z uniesieniem odcinka ST, Wytyczne ESC dotyczące postępowania w ostrym zawale serca z uniesieniem odcinka ST w 2017 roku, „Kardiologia Polska”, 2017, vol. 76, nr 2, s. 229-313.
- P. Jędrusik, Najczęstsze błędy w rozpoznawaniu zawału mięśnia sercowego, „Medycyna po Dyplomie” 2017, nr 10.
- W. Piechota, Wysoce czuła troponina T w diagnostyce ostrych zespołów wieńcowych, „Choroby Serca i Naczyń” 2013, t. 10, nr 1, s. 33–39.
Autorka
Aleksandra Chojnowska – absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, magister filologii polskiej, copywriterka. Od lat zgłębia wiedzę na tematy związane ze zdrowiem oraz urodą i z pasją pisze o tym, jak każdego dnia dbać zarówno o siebie, jak i o bliskich. Prywatnie doświadczona mama.
Powiązane kategorie
Ostatnia aktualizacja [27.11.2025]