Laremid lek przeciwbiegunkowy w tabletkach dla dzieci (od 6. roku życia) i dorosłych. Laremid wydłuża czas przejścia pokarmu przez przewód pokarmowy, zmniejsza wydalanie wody i elektrolitów oraz zmniejsza natychmiastową potrzebę wypróżniania. Skutkiem działania leku jest zmniejszenie częstości i liczby wypróżnień.
Wskazania
Laremid stosuje się:
- w objawowym leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki;
- w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz zwiększenia ich konsystencji u pacjentów z wytworzoną przetoką jelita krętego.
Leku Laremid nie podawać dzieciom w wieku poniżej 6 lat.
Działanie
Laremid jest lekiem przeciwbiegunkowym. Lek wydłuża czas przejścia pokarmu przez przewód pokarmowy, zmniejsza wydalanie wody
i elektrolitów oraz zmniejsza natychmiastową potrzebę wypróżniania. Skutkiem działania leku jest zmniejszenie częstości i liczby wypróżnień.
Przeciwwskazania
Nie stosować leku Laremid:
- jeśli pacjent ma uczulenie na loperamidu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
- u dzieci w wieku poniżej 6 lat
- jeśli pacjent ma nasiloną biegunkę z krwią i wysoką gorączką (ostra czerwonka)
- jeśli pacjent ma wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- jeśli pacjent ma ostrą biegunkę wywołaną przez bakterie chorobotwórcze lub rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków,
w przypadkach, w których należy unikać zwolnienia perystaltyki jelit, z powodu możliwego ryzyka wystąpienia ciężkich powikłań, w tym niedrożności jelit, rozszerzenia okrężnicy i toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Laremid należy natychmiast odstawić, jeżeli wystąpi zaparcie, wzdęcie brzucha
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Laremid należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeżeli
stwierdzono wcześniej u pacjenta zaburzenia czynności wątroby.
Leczenie biegunki lekiem Laremid jest leczeniem wyłączne objawowym. W każdym przypadku,
w którym możliwe jest ustalenie przyczyny biegunki, gdy jest to uzasadnione (lub wskazane), lekarz
zaleci odpowiednie leczenie.
Nie należy przyjmować tego leku w celu niezgodnym z jego wskazaniem do stosowania ani w dawkach większych niż zalecane (patrz punkt 3). U pacjentów przyjmujących zbyt duże dawki loperamidu (substancji czynnej leku Laremid) odnotowano występowanie ciężkich zaburzeń pracy serca (m.in. przyspieszony lub nieregularny rytm serca).
U pacjentów z biegunką, zwłaszcza u dzieci, pacjentów osłabionych oraz u osób w podeszłym wieku
podczas stosowania leku należy uzupełniać niedobory płynów (wody) i soli mineralnych.
U pacjentów z AIDS leczonych z powodu biegunki loperamidem, należy przerwać stosowanie leku
przy pierwszych objawach wzdęcia brzucha i skontaktować się z lekarzem.
Jeżeli po zastosowaniu loperamidu w ostrej biegunce, w ciągu 48 godzin u pacjenta nie nastąpiła
poprawa, przyjmowanie leku należy przerwać i pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.
Jeśli pacjent stosuje Laremid w celu leczenia biegunki związanej ze zdiagnozowanym u niego
zespołem jelita drażliwego i w ciągu 48 godzin nie występuje poprawa, lek należy odstawić
i skonsultować się z lekarzem. Pacjenci powinni również skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy
ulegną zmianie lub jeśli nawracające biegunki trwają dłużej niż dwa tygodnie.
W przebiegu biegunki leczonej lekiem Laremid mogą pojawić się: utrata świadomości, obniżony
poziom świadomości, zmęczenie, zawroty głowy lub senność. Dlatego należy zachować ostrożność
podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przyjmowanie
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli i dzieci w wieku 6 lat i powyżej:
Ostra biegunka:
początkowa dawka - 2 tabletki (4 mg) dla dorosłych i 1 tabletka (2 mg) dla dzieci; a następnie
1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym wolnym stolcu.
Dawka maksymalna wynosi 8 tabletek (16 mg) na dobę dla dorosłych; u dzieci dawka leku musi być
dostosowana do masy ciała (3 tabletki/20 kg mc. na dobę).
Jeżeli w leczeniu ostrej biegunki, w ciągu 48 godzin nie obserwuje się poprawy stanu klinicznego
pacjenta, podawanie leku Laremid należy przerwać i pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.
Przewlekła biegunka:
początkowa dawka - 2 tabletki (4 mg) na dobę dla dorosłych i 1 tabletka (2 mg) na dobę dla dzieci;
tę początkową dawkę należy zmodyfikować aż do momentu uzyskania od 1 do 2 normalnych stolców
na dobę, co zazwyczaj osiąga się poprzez stosowanie dawki podtrzymującej wynoszącej od 1 do
6 tabletek (od 2 do 12 mg) na dobę.
Dawka maksymalna wynosi 8 tabletek (16 mg) na dobę dla dorosłych; u dzieci dawka leku musi być
dostosowana do masy ciała (3 tabletki/20 kg mc. na dobę).
Ponieważ długotrwała biegunka może być objawem poważniejszych chorób, nie należy stosować
loperamidu długotrwale, dopóki przyczyna biegunki nie zostanie ustalona.
U osób w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania.
Interakcje
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy
powiedzieć, jeśli pacjent przyjmuje: rytonawir (stosowany w leczeniu HIV); chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub malarii); doustnie desmopresynę (stosowaną w leczeniu częstego oddawaniu moczu); itrakonazol lub ketokonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych);
gemfibrozil (stosowany w leczeniu wysokiego stężenia cholesterolu we krwi).
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania tego leku w okresie ciąży (szczególnie w pierwszym trymestrze) oraz
podczas karmienia piersią. Niewielkie ilości mogą przenikać do mleka kobiecego. Należy poradzić się
lekarza jaki lek można zastosować w tym okresie.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpią
poniżej opisane objawy. Wymagają one natychmiastowego leczenia.
- Występujący nagle obrzęk twarzy, warg lub gardła - mogą to być objawy ciężkiej reakcji
uczuleniowej
- Zmiany na skórze w postaci wysypki, silnego podrażnienia, zaczerwienienia, pęcherzy, nadżerek
na skórze, w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych, gorączka i bóle stawowe lub złuszczanie
skóry
- Ból brzucha, nudności i wymioty, silne wzdęcie brzucha, które mogą być skutkiem osłabienia
czynności ruchowej jelit (niedrożności jelit)
- Ból w nadbrzuszu, ból brzucha promieniujący do pleców, wrażliwość uciskowa brzucha, gorączka,
przyspieszone tętno, nudności, wymioty, mogące być objawami stanu zapalnego trzustki (ostre
zapalenie trzustki)
Podczas stosowania loperamidu chlorowodorku odnotowano:
Często: bóle głowy, zaparcie, nudności, wzdęcia.
Niezbyt często: zawroty głowy, senność, bóle brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, suchość w jamie ustnej,
ból w nadbrzuszu, wymioty, niestrawność;
wysypka.
Rzadko:
reakcja nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny), reakcja
anafilaktoidalna, obrzęk naczynioruchowy,
utrata świadomości, osłupienie, obniżony poziom świadomości, zwiększenie napięcia
mięśniowego, zaburzenia koordynacji ruchowej;
zwężenie źrenicy;
niedrożność jelita (w tym porażenna niedrożność jelita), rozszerzenie okrężnicy (w tym
toksyczne rozszerzenie okrężnicy), wzdęcie brzucha;
wysypka pęcherzowa (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka, rumień wielopostaciowy), świąd, pokrzywka;
zatrzymanie moczu;
zmęczenie.
Częstość nieznana:
ostre zapalenie trzustki – patrz objawy podane powyżej.
Przechowywanie
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
Składniki
Substancją czynną leku jest Loperamidu chlorowodorek. Każda tabletka zawiera 2 mg
Loperamidu chlorowodorku.
Pozostałe składniki to: Laktoza jednowodna, Skrobia kukurydziana, Powidon K-25, Kwas
stearynowy.
Zobacz kategorie
Biegunka
Układ pokarmowy
