Łupież suchy to jedna z najczęstszych chorób skóry głowy. Zazwyczaj nie jest groźna, ale może powodować dyskomfort. Co może być jej przyczyną i jak radzić sobie z łupieżem suchym?
Czym jest łupież suchy?
Łupież suchy jest łagodną chorobą skóry głowy, która charakteryzuje się bezbolesnym, nadmiernym złuszczaniem się naskórka. Złuszczanie ma postać drobnopłatową, co oznacza, że na owłosionej skórze głowy pojawiają się małe łuski złuszczonego naskórka. Często towarzyszy temu nadmierne wydzielanie łoju przez skórę, czyli łojotok.
Prawidłowy cykl złuszczania naskórka trwa mniej więcej 28 dni. Z kolei u osób z łupieżem suchym skraca się do kilku dni, przez co komórki naskórka oddzielają się w większych ilościach, tworząc widoczne łuski.
Łupież suchy najczęściej występuje u dzieci, młodzieży i młodych dorosłych. Częściej dotyka mężczyzn niż kobiety [1], [2].
Przyczyny łupieżu suchego
Do powstawania łupieżu suchego przyczyniają się różne czynniki, takie jak:
- nieprawidłowa higiena włosów – zbyt rzadkie lub częste mycie, stosowanie środków wysuszających lub podrażniających skórę głowy, używanie dużych ilości kosmetyków do stylizacji
- częste przebywanie w pomieszczeniach klimatyzowanych
- przegrzewanie skóry głowy np. przez noszenie nakryć głowy
- niedobory pokarmowe, np. cynku i witamin z grupy B
- stres
- nadużywanie alkoholu
Przyczynami mogą być tak zaburzenia hormonalne, osłabienie organizmu po ciężkiej chorobie i zaburzenia układu odpornościowego (np. u osób zakażonych wirusem HIV). Do czynników sprzyjających rozwojowi łupieżu suchego zalicza się również współistnienie chorób skóry, takich jak łuszczyca czy egzema [2].
Objawy łupieżu suchego
Charakterystyczna dla łupieżu suchego jest obecność małych, suchych, białych łusek na skórze głowy. Mogą przypominać one biały proszek, sypać się z włosów i opadać na ubranie. Czasami zbijają się w większe fragmenty, silnie przylegające do skóry.
Objawem łupieżu suchego jest również sucha, ściągnięta i swędząca skóra głowy. Jednak warto mieć na uwadze, że łupież suchy występuje nie tylko na owłosionej skórze głowy. Zdarza się, że obejmuje również rzęsy i brwi, choć jest to rzadsze [2].
Leczenie łupieżu suchego
Leczenie łupieżu suchego opiera się przede wszystkim na odpowiedniej higienie skóry głowy i włosów. Osobom dotkniętym tym problemem zaleca się używanie szamponów przeciwłupieżowych 2-3 razy w tygodniu. W przypadku łagodnego łupieżu wystarczające mogą być kosmetyczne szampony przeciwłupieżowe. Przy nasilonym łupieżu stosuje się silniejsze preparaty przeciwgrzybicze zawierające siarczek selenu, pirytionian cynku, klotrimazol, flutrimazol, ketokonazol lub cyklopiroksolaminę. Szampony te należy pozostawić na skórze głowy na kilka minut podczas mycia.
Do mycia należy używać letniej wody, a następnie suszyć włosy chłodnym powietrzem. Ponadto wskazane jest:
- stosowanie łagodnych środków do stylizacji, które nie podrażniają ani nie przesuszają skóry głowy
- suszenie włosów przed pójściem spać – niewwskazane jest spanie z mokrymi włosami
- unikanie sytuacji prowadzących do nadmiernego pocenia skóry głowy
- stosowanie masek do włosów o działaniu nawilżających i peelingów do skóry głowy, które pomagają usuwać martwy naskórek i poprawiają kondycję skóry, przy czym należy stosować je z umiarem, aby nie podrażnić skóry
Ważne jest również obserwowanie, czy konkretny produkt nie powoduje pogorszenia stanu skóry głowy – niektóre kosmetyki mogą ją wysuszać lub podrażniać.
Dodatkowo w profilaktyce i leczeniu łupieżu suchego warto zadbać o odpowiednią dietę, bogatą w produkty będące źródłem witamin z grupy B, witaminy D i cynku – są to składniki, które wspomagają zdrowie skóry. Znajdują się one w produktach takich jak m.in. tłuste ryby morskie, pełnoziarniste produkty zbożowe, orzechy i nasiona roślin strączkowych.
Istotne w profilaktyce i leczeniu łupieżu suchego jest także unikanie stresu, który może negatywnie wpływać na układ odpornościowy. Pomocne w jego redukcji są np. techniki relaksacyjne, takie jak medytacja czy joga [2].
