Wraz z nadejściem wiosny często zauważamy, że na szczotce zostaje znacznie więcej włosów. W wielu przypadkach jest to proces całkowicie naturalny, z którym organizm dobrze sobie radzi. Kiedy jednak sezonowe wypadanie włosów powinno skłonić nas do refleksji nad naszym zdrowiem, dietą i nawykami pielęgnacyjnymi? Sprawdź najważniejsze informacje na ten temat.
Zmiana pór roku to czas, kiedy nasz organizm musi dostosować się do nowych warunków. Zimą inaczej się odżywiamy, dociera do nas mniej słońca, a poziom zmęczenia i stresu rośnie. Te czynniki mogą obciążyć organizm, co dość szybko odbija się na wyglądzie zewnętrznym. Dlatego warto zweryfikować, czy włosy wypadają na wiosnę w ramach naturalnego cyklu, czy też organizm wysyła nam delikatny sygnał, że brakuje mu ważnych składników odżywczych.
O czym warto pamiętać?
- Sezonowe wypadanie włosów na wiosnę jest procesem naturalnym, który trwa zazwyczaj od 4 do 8 tygodni.
- Utrata od 50 do 100, a niekiedy nawet 150 włosów dziennie, jest uznawana za normę, o ile nie towarzyszy temu powstawanie widocznych prześwitów.
- Zauważalne pogorszenie kondycji włosów po zimie często bywa wynikiem niedoborów żywieniowych, w szczególności niskiego poziomu witaminy D3 oraz żelaza.
- Przewlekły stres i wahania hormonalne mają ogromny wpływ na skrócenie cyklu życia włosa i mogą nasilać problem utraty kosmyków.
- Przemyślana pielęgnacja, domowe sposoby (na przykład ziołowe wcierki i masaże) oraz suplementacja mogą działać wspomagająco na włosy, ale w razie przedłużających się problemów warto skonsultować się z trychologiem lub dermatologiem.
Z artykułu dowiesz się:
- Dlaczego włosy wypadają częściej wiosną?
- Czy sezonowe wypadanie włosów to naturalny proces czy sygnał niedoborów?
- Jakie są najczęstsze niedobory witamin i minerałów wpływające na włosy?
- Jaka jest rola hormonów i stresu w wypadaniu włosów?
- Jakie są skuteczne domowe sposoby na wzmocnienie włosów?
- Kiedy zgłosić się do dermatologa lub trychologa?
Dlaczego włosy wypadają częściej wiosną?
Każdy pojedynczy mieszek włosowy przechodzi przez powtarzające się etapy:
- fazę aktywnego wzrostu (anagen);
- bardzo krótką fazę przejściową (katagen);
- fazę spoczynku (telogen).
Jeśli masz zdrową skórę głowy, procesy te nie są zsynchronizowane, a to oznacza, że każdego dnia tracimy tylko część włosów, a na ich miejsce powoli wyrastają nowe. Faza spoczynku trwa zazwyczaj od jednego do trzech miesięcy, po czym włos naturalnie wypada.
Skąd zatem bierze się wzmożone wypadanie włosów na wiosnę? Badania wskazują, że na nasz cykl włosowy wpływa ilość światła słonecznego docierającego do nas w ciągu doby. W trakcie pełnych słońca miesięcy w okresie letnim nasz organizm naturalnie przedłuża fazę wzrostu włosów. Gęstsza fryzura to ewolucyjny sposób na ochronę wrażliwej skóry głowy przed silnym promieniowaniem UV.
Gdy nadchodzi jesień i zima, ta dodatkowa ochrona nie jest już w takim stopniu potrzebna. Na przełomie zimy i wiosny dni stają się z powrotem zauważalnie dłuższe, a w organizmie zachodzą subtelne zmiany w wydzielaniu hormonów regulujących nasz rytm dobowy (np. melatoniny).
W rezultacie większa liczba mieszków włosowych niemal jednocześnie przechodzi w fazę spoczynku, a po kilku tygodniach włosy te zaczynają naturalnie wypadać. To sprawia, że na szczotce zauważamy ich po prostu więcej niż zwykle.
Sezonowe wypadanie włosów – naturalny proces czy sygnał niedoborów?
Za całkowicie naturalne uznaje się codzienne gubienie od 50 do 100 włosów. W okresach wiosennego czy jesiennego przesilenia liczba ta może się nieznacznie zwiększyć, sięgając nawet 150 włosów. O ile ten stan jest przejściowy, zazwyczaj nie musimy się martwić.
Wypadanie włosów, które przebiega w przewidywalny i prawidłowy sposób, powinno ustąpić samoistnie w ciągu 4 do 8 tygodni. Zjawisko to ma charakter równomierny: włosy przerzedzają się na całej głowie, ale nie tworzą się przy tym widoczne łyse plamy czy przerzedzenia w konkretnych miejscach, na przykład na czubku głowy czy w okolicach skroni.
Kiedy w takim razie nadmierne wypadanie włosów na wiosnę powinno nas zastanowić? Sygnałem ostrzegawczym jest sytuacja, w której problem utrzymuje się znacznie dłużej niż 2-3 miesiące. Jeśli zauważysz, że objętość Twojego kucyka drastycznie zmalała, a nowe włoski (tzw. "baby hair") nie chcą rosnąć, może to być istotna informacja od organizmu.
Włosy, obok paznokci i skóry, są często pierwszym odzwierciedleniem tego, co dzieje się wewnątrz naszego ciała. Niedobory, które nie dawały o sobie znać w styczniu czy lutym, mogą sprawić, że wiosną cebulki staną się osłabione.
Najczęstsze niedobory witamin i minerałów wpływające na włosy
Zimą nasza dieta często naturalnie się zmienia. Świeże, lokalne warzywa i owoce są trudniej dostępne, a my chętniej sięgamy po posiłki rozgrzewające, ale niekoniecznie bogate w witaminy.
W sytuacji niedoboru kalorycznego czy witaminowego organizm dba w pierwszej kolejności o najważniejsze narządy wewnętrzne, takie jak serce czy mózg. Mieszki włosowe, które charakteryzują się bardzo szybkim metabolizmem i zapotrzebowaniem na składniki odżywcze, schodzą na drugi plan.
Na co musisz zwrócić uwagę?
Żelazo i ferrytyna
Jednym z najczęstszych powodów osłabienia włosów jest niski poziom żelaza, a dokładniej ferrytyny. To białko, które bezpiecznie magazynuje żelazo w organizmie, w tym także w samych mieszkach włosowych. Odpowiada za prawidłowe podziały komórkowe i grubość wyrastającego włosa. Często zdarza się, że mimo prawidłowych wyników morfologii, to właśnie niski zapas ferrytyny powoduje uciążliwe przerzedzanie się fryzury. Ważna w tym kontekście jest również witamina C, która pomaga w odpowiednim przyswajaniu żelaza z pożywienia.
Witamina D3
Receptory witaminy D3 znajdują się bezpośrednio w mieszkach włosowych, a ona sama jest niezbędna do stymulacji wzrostu komórek i wybudzania uśpionych cebulek do nowej pracy. Brak słońca w miesiącach zimowych prowadzi do powszechnych niedoborów tej witaminy wiosną.
Cynk, selen, miedź i biotyna
Istotne znaczenie mają również cynk i selen. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) potwierdza, że pomagają one w utrzymaniu prawidłowego stanu włosów. Miedź bierze natomiast czynny udział w utrzymaniu ich prawidłowej pigmentacji i koloru. Z kolei biotyna (witamina B7) dostarcza cenną siarkę do budowy mocnej keratyny, spajającej łodygę włosa.
