„ Homeopatia nie leczy jednej choroby. Ona leczy całego człowieka".

                                                                                                        Samuel Hahnemann

Zapewne wielu z Państwa nie raz zetknęło się ze słowem homeopatia. Można to słowo usłyszeć w telewizji, czy też przeczytać w niejednej gazecie. Ale czym to tak dokładnie jest wie niewiele osób.

„Podobne, lecz podobnym", to nadrzędna zasada homeopatii. Homeopatia jest  to metoda leczenia, opracowana i opublikowana przez niemieckiego lekarza i aptekarza Samuela Hahnemenna w 1810r. Nazwa wywodzi się od dwóch greckich wyrazów homion, co znaczy podobny i patos, który oznacza chorobę. Ten rodzaj leczenia polega na podaniu choremu minimalnych dawek leku, który u zdrowego człowieka wywołuje objawy podobne do występujących u chorego.

Choroba - to zachwianie równowagi organizmu, a także zakłócenie sił witalnych poprzez działanie takich bodźców  zewnętrznych jak klimat, środowisko, urazy, błędy żywieniowe, czy też problemy psychologiczne. Zasadą leczenia homeopatycznego jest uodpornienie i wzmocnienie organizmu, oraz przywrócenie równowagi pomiędzy środowiskiem zewnętrznym, a organizmem. 

Lek homeopatyczny sporządza się głownie z surowców naturalnych, pochodzenia roślinnego Substancje roślinne stanowią świeże lub wysuszone całe rośliny, czy też ich części nadziemne, podziemne, korzenie, kłącza, gałązki, łodygi, liście, kwiaty, owoce, a czasami wysuszony sok. Do produkcji takiego leku wykorzystuje się również substancje pochodzenia zwierzęcego, które pozyskiwane są zazwyczaj z małych owadów takich jak mrówki, pająki, pszczoły, ale także z trujących wydzielin zwierząt np. jadów węży, żmij, bądź też tkanek zdrowych i narządów zwierząt (jałówek, świń). Lek homeopatyczny można także sporządzić z surowca mineralnego, czy też z wydzielin chorobowych organizmu ludzkiego, ale można je otrzymać również syntetycznie.

Od rodzaju surowca, czy też postaci leku zależy dobór substancji pomocniczych, na które składa się etanol w różnych rozcieńczeniach, woda oczyszczona, glicerol, oleje roślinne, skrobia, sacharoza, chlorek sodu, stearynian magnezu, krzemionka koloidalna, czy też tłuszcz utwardzony i lanolina. 

Nazwy leków podawane są w języku łacińskim, po których umieszcza się liczbowe oznaczenie rozcieńczenia, czy też roztarcia. Podstawowy surowiec stanowią tynktury, zawsze wyrażone symbolem „0". Leki pochodzenia roślinnego i zwierzęcego posiadają nazwę rodzaju i gatunku rośliny lub zwierzęcia, a mineralnego określa łacińska nazwa minerału lub związku chemicznego. Przedstawia się to np. w taki sposób:

 PULSATILLA PRATENSIS - SASANKA ŁĄKOWA

 MAGNESIUM PHOSPHORICUM - FOSFORAN MAGNEZU 

Leki homeopatyczne, wyróżnia szczególny sposób ich przygotowania, który polega na rozcieraniu i rozcieńczaniu, a następnie dynamizowaniu poprzez wstrząsanie, którego celem jest zwiększenie skuteczności leku. 

Rozcieńczenia homeopatyczne przygotowuje się według następujących systemów:

- dziesiętnego: oznaczonego D / X, rozcieńczenia 10-krotne, w stosunku 1: 10

- setnego: oznaczonego C, rozcieńczenia 100-krotne, w stosunku 1: 100 

W systemie dziesiętnym pierwsze rozcieńczenie D1, otrzymuje się poprzez zmieszanie jednej części leku (tynktury) z 9 częściami alkoholu, a więc rozcieńczenie to  stanowi  1/ 10 leku podstawowego.  D2 - drugie rozcieńczenie, powstaje przez zmieszanie 1 części D1 (pierwszego rozcieńczenia) z 10 częściami alkoholu, zawierając 1/ 100 część leku podstawowego itd.

W systemie setnym pierwsze rozcieńczenie C1, powstaje przez zmieszanie jednej części leku podstawowego z 99 częściami alkoholu. Rozcieńczenie  to stanowi 1/ 100 leku działającego. Dalsze rozcieńczenia sporządza się podobnie, aż do bardzo wysokich C 11, C 12, u których nie stwierdza się już molekuł leku podstawowego, a mimo to leki te wykazują działanie głębokie i skuteczne. 

Oznaczenie CH - określa stopień rozcieńczenia tzw. potencję

W homeopatii zaleca się stosowanie leków pojedynczych, nawet kilku, ale branych oddzielnie. Otrzymywane są one z jednego składnika, od którego również biorą swą łacińską nazwę, np. Arnika Montana  - Arnika górska (urazy, stłuczenia, krwiaki podskórne).

Stosuje się także leki złożone, składające się z odpowiednio dobranych kilku substancji mających na celu leczenie konkretnej choroby jak np. preparaty stosowane w leczeniu kaszlu, w chrypce, nadwyrężeniu  strun głosowych, czy  w stanach lękowych i zaburzeniach snu. Leki homeopatyczne dostępne są w różnych postaciach. Mogą to być granulki, tabletki, krople do oczu, do nosa, syropy, maści, czopki, płyny do wstrzykiwania.

Homeopatia charakteryzuje się szerokim spektrum działania, umożliwiającym wyleczenie wielu przewlekłych schorzeń, między innymi należą do nich nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, grypa, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości ginekologiczne, stres, czy też objawy alergiczne. 

Dobór leku homeopatycznego zależy przede wszystkim od diagnozy, na którą składają się nie tylko objawy typowe dla choroby, ale także indywidualność pacjenta, płeć, temperament oraz objawy uboczne (np. wypadanie włosów, bóle pleców itp.). Homeopatia uwzględnia osobowość pacjenta i jego reakcje na czynniki zewnętrzne. Dlatego też dobór oraz dawkowanie leków homeopatycznych jest ustalany indywidualnie dla każdego pacjenta.

Stosowanie leków homeopatycznych opiera się na kilku głównych zasadach:

• o Leki te należy przyjmować w pewnym odstępie czasowym od posiłków (1,5 godz. przed lub 1- 2 godz. po posiłku).
• o W chorobach o ostrym przebiegu, stosuje się niskie i średnie potencje, podawane kilka razy dziennie.
• o W chorobach o przewlekłym przebiegu, podaje się wysokie potencje raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie lub niskie potencje 2- 3 razy dziennie.
• o Należy wydłużać odstępy czasu pomiędzy kolejnymi dawkami leku, w miarę poprawy stanu pacjenta, a następnie odstawić lek po ustąpieniu objawów.

o  Krople należy zażywać, nakrapiając bezpośrednio na język, można też rozcieńczyć z małą ilością przegotowanej i ostudzonej wody.

o   Tabletki i granulki zaleca się ssać, aż do rozpuszczenia pod językiem (jest to miejsce bogato unaczynione, zapewniające szybkie wchłonięcie się leku do organizmu).

o   W czasie podawania leków nie należy pić kawy, mocnej herbaty, palić tytoniu. Zaleca się aby również przepłukać jamę ustną wodą przed przyjęciem leku.

o    Preparaty homeopatyczne powinny być chronione przed bardzo wysoką i niską   temperaturą, światłem i  silnie pachnącymi substancjami.

o    Przyjmuje się, że trwałość tych specyfików wynosi 5 lat.

Preparaty  homeopatyczne mogą być stosowane w terapii skojarzonej z innymi lekami, bez ryzyka szkodliwych interakcji. Specyfiki te mogą być stosowane przez osoby starsze, kobiety w ciąży oraz niemowlęta. Leki homeopatyczne można kupić wyłącznie w aptekach, większość z nich sprzedawana jest bez recepty. Należy jednak pamiętać, że sami możemy pomóc sobie tylko w chorobach, które nie wymagają interwencji lekarza.

 DLACZEGO HOMEOPATIA?

• o Ponieważ jest skuteczna
• o Ponieważ może być stosowana przez wszystkich
• o Nie wywołuje skutków ubocznych
• o Działa szybko w schorzeniach ostrych
• o Umożliwia profilaktykę
• o Jest bezpieczna

Kiedy zdobędzie się szerszą wiedzę na temat homeopatii, śmiało można powtórzyć za dr Alainem Horvilleur, że homeopatia jest czymś więcej niż metodą leczenia. Jest także sposobem myślenia, który nas zbliża do natury - naszej natury. 

Technik farmacji, Kosmetolog  MAŁGORZATA CIASK